luns, 14 de xaneiro de 2019

El silencio de las plantas...






EL SILENCIO DE LAS PLANTAS O UNA EXPLOSIÓN DE FURIA MÁS.
“Para ser rebelde tú, con un silencio te basta”. Manuel Cuña Novás en el Poema Madrigal Adolescente.
No saben nada, son un millón de ignorantes instalados en la cara oculta de la luna, cuando las oscuras golondrinas ya no vuelan; ¡la madre de cemento y asfalto que los parió!, son todos iguales, monos absurdos con las cabezas debajo del brazo ortopédico y su futuro y el de todos nosotros lleno de excrementos de paloma mensajera…
¿Qué quieren que les diga?, es inexplicable, que todos ellos estén  apiñados precisamente ahí, desterrados de sí mismos, para confundirlo todo sin ninguna responsabilidad y seguir cambiándole los pañales a los cansados orangutanes de su circo o salón literario…..
¡Fuera de mi vista: payasos, mamones, malas personas pasadas de rosca con guantes de conducir vehículos caros o jugar al golf!
Mañana, como siempre, tendrán que ser depositados físicamente en un banco, para ser solemnemente custodiados por las cajas fuertes de las empresas de seguridad, aunque lo que de verdad quisieran ellos, es que les measen en la jeta niñas de quince años, lolitas, al tiempo que simulasen ahorcarlos con sus propias corbatas como espadas medievales...
Trato de describir la sensación de maldad prehistórica que me está quedando en la boca después de visitar tanta página de goglee con nombres de editoriales endogámicas saturadas de contenidos babeados. Un vacío ya neutro se está  propagando por la red como una plaga de proporciones escalofriantes a una velocidad supra lumínica y ellos se están metiendo sus estilográficas Mont Blanc por el ojo del culo, incapaces de escribir una nota de prensa a la altura de las circunstancias...
“Te pisan el espíritu como caballos locos. Todo lo confunden sin descanso y viven del cuento de unos cuantos aceptados por el público soberano”, dice un escribidor agarrado a dos latas de comida de perro desde debajo del puente de una autopista…Y añade: “si estás cansado de tanto fraude , de tanta estupidez amanerada y podrida lo que no puedes hacer es enviarles misivas por medio del correo electrónico, a ver si cambian y empiezan a entender algo, un poquito, de lo que viven y alardean en las entrevistas de  de las revistas, ahora híbridas, como si fuesen campeones olímpicos o comandantes de naves espaciales más seis o siete luz…no lo hagas, porque ocupan torres de marfil inexpugnables a cualquier talento…Es como si todos ellos, sabios sin fronteras, estuviesen unidos para pedir el final de cualquier imaginación…”
Fuera de mí vista santones de la infelicidad avinagrada, intermediarios obsoletos e inútiles, que en todo pretenden meterse con sus pautas castrantes y sus delirios de grandeza, porque se creen los dueños de la industria y se debe leer lo que deciden publicar sus ovarios y gónadas oxidadas. Gente con el sentido común atrofiado que aún no ha comprendido la esencia de los tiempos presentes, por mucho que anoten con sus contaminadas plumas elegantes en sus agendas de piel de becerro el horario de sus comidas de negocios y confraternización con sus juguetes rotos favoritos…
No te dejes contaminar por tanta tristeza lapidaria. Apártate enseguida de sus asquerosas bitácoras y no les hagas ningún caso. Que sigan, que sigan instalados en la cara oculta de la luna; por vez primera en la historia moderna, gracias a la inquebrantable revolución informática, los agentes literarios, los editores y otras faunas bien empesebradas: por ejemplo los distribuidores recaderos o machacantes, ya no son necesarios. A salvo los imprescindibles derechos de autor: los libros electrónicos y la impresión bajo demanda abaratarán el esfuerzo intelectual. Escritores, lectores y el libre mercado y todo lo demás sobra como los mazapanes en navidad, es lo que hay…Pero sobre todo no te enfades demasiado, aprende del silencio de los fantásticos vegetales y si puedes olvida este escaso código de veintiocho letras y calla para siempre como un planeta vencido por el dióxido de carbono y por lo tanto superado…pero no, levanta de tanto pesimismo y vuelve a elogiar el canto de los pájaros en la paz del campo, después de una explosión de furia más, porque te quieren tapar la boca con cinta americana y tú estás acostumbrado a charlar con el rumor de los árboles después de la tempestad. Por R.S. Lago : Lunes 14-1-2019.  


   

 


domingo, 9 de decembro de 2018

LALÍN CAPITAL DO COCIDO.











LALÍN CAPITAL DO COCIDO
O prometido é débeda, no meu código ético literario é así e vai seguir sendo así, ata que deixe de prometer nada e aprenda a ir pola vida cos labres cosidos como a maioría dos mortais enormemente iguais de aburridos e sen nada para impresionar, nin por dentro, nin por fóra que di unha canción pop de non sei que autor e que aquí nesto parece que funciona ben...un caso...pois ben saiban que para comer bo cocido, aparte do que se come na Casa do Monte de Paraños – Gargantáns - Moraña, eu acepto Lalín coma lugar idóneo.
Lalín ese municipio cun interior único, extenso, traballador, montañoso; berce de ilustres nomes coma o do observador do ceo Ramón Aller, o do aviador Loriga sobre o que o meu amigo de Sanxenxo Carlos Quitiá escribiu un libro titulado: “El vuelo de la gaviota” en español, o pintor Laxeiro ao que por medio do tamén pintor Celso de Briallos Portas, tiven ocasión de coñecer na cidade portuaria:Vigo, onde agora xa ten estatua de bronce, como tamén a ten en pedra granítica no seu municipio diante do museo que nomea, etc.
Lalín, Lalín, con razón ou sen ela, fai do cocho, do que ata os andares se comen que dixo o de Mondoñedo, un tal Álvaro Cunqueiro, un manxar fortalecedor para cristiáns vellos e de bo dente, cada ano ; concretamente entre o 15 de xaneiro e o 14 de febreiro,no caso deste novo ano 2019, que vén imparable na inmensa rolda do tempo participada polos calendarios: XX Mes do Cocido, festa de interese turístico nacional.”De san Amaro a San Martín mes do cocido en Lalín” que sentencia o refrán.
Si, Loli Dios e máis eu este outono soubemos valorar o cocido no hostal AS VILAS na rúa Arenal nº 4 telf. 986 780 140,preto da fonte dos cabalos. Baixo a dirección de Isabel, Víctor fillo reparte a vianda nun primeiro andar que parece a á dun avión reactor...pan, viño tinto do Ribeiro, prostres caseiros, licor café...saes farto e con gañas de vir cantando no auto mentres baixamos cara a franxa translitoral da ribeira atlántica...tomen boa nota, e se poden papen o cocido no hostal restaurante referido...claro que non é obrigatorio e en Lalín por suposto que sobran sitios onde catalo, porque claro cada quen ten as súas propias querenzas...e a miña é clara por o restaurante As Vilas.
Non digo máis, acompaño algunhas fotos das que fixemos e digo que uns quilos de máis aproximan á felicidade, ao marxe dos cánones de beleza anoréxica dos tempos actuais...Saúdo de paso a Cuíña fillo, alcalde municipal, que eu coma el, tamén quedei sen pai nun abrir e pechar de ollos...
-¿ E xa está así?
-Pois si, así xa está...¡que lles aproveite!.
Sábado 8 de Decembro do ano 2018, por R.S. Lago.
 



venres, 9 de novembro de 2018

MATAR AO PRESIDENTE.

Resultado de imaxes para pedro sanchez perez castejon



                         MATAR AO PRESIDENTE
Leña ao mono…que é de goma: un segurata catalán con sesenta e tres voltas arredor de sol no seu cómputo temporal, afín aos grupos ultradereitistas da autonomía separatista, tiña cavilado matar ao presidente Pedro Sánchez-Pérez Castejón, tal como expresou no seu grupo de whatsapp; grazas á denuncia dun dos compoñentes deste grupo, foi detido polos mozos de escuadra , que de paso , descubriron un verdadeiro arsenal de armas de fogo no domicilio do gatillo fácil iste. Agora o heroe , que non comungaba co traslado dos restos do guerra civilista e ditador xeral Franco a outro lugar privado dependente da familia, está felizmente enreixado polo ben de todos nós e menos mal...porque no curral con sol, expresión de Valle Inclán, xa se teñen producido uns cantos atentados magnicidas contra a primeira autoridade do país,de características semellantes...presidentes coma:1.-Juan Prim i Prats( Reus 1814-Madrid 1870) asasinado na rúa do Turco de Madrid.2.-José Canalejas y Méndez ( Ferrol 1854-Madrid 1912) vítima dun atentado anarquista. 3.-Eduardo Dato Iradier ( Coruña 1856-Madrid 1921) vítima dun atentado anarquista. 4.-Luís Carrero Blanco (Santoña 1903-Madrid 1973) vítima dun atentado terrorista da Eta.5.-José María Aznar López, Madrid 1953, sufriu un atentado da banda terrorista Eta, do que saíu vivo grazas ao blindaxe do auto oficial...
Lamento pois ter que dicir que un país así, por moito que se teña mellorado dende a incorporación á Unión Europea, é un país comanche e ata apache...aquí mátanse presidentes do goberno coma cochos cebados... e non pasa nada...lamentable, ruín e delirante, me parece a min unha nación que soluciona as súas diverxencias a tiros. Eu creo nunha democracia sa de menos testosterona e máis neurona...a ira, a tolemia e o barbarismo que zumegan estas maneiras de proceder, terminan impregnando o tecido social da nación española e abonda na súa dramática lenda negra para que sexamos a primeira nación africana despois dos Pirineos.
O sainete, o rosario e a pandeireta seguen a levarnos, no plano ético e intelectual, por un camiño de cabras montesío e cheo de sangre irmán, que lle tripa na moral a calquera ben nacido...¡ para que se saiba e que non se nós borre da fráxil memoria coma a dun pobre peixe tropical entre os vidros baforentos do seu acuario doméstico ! Por R.S. Lago.
    

domingo, 28 de outubro de 2018

Sobre España en xeral, vista dende Galicia.




El Parlamento Europeo reclama ilegalizar la fundación Francisco Franco









Un corral ou un cuartel con sol iso foi españa y sigue a selo, aquí hai moito ser tóxico,vivir neste país non foi , nin é saudable, como isto non cambie para ben e a democracia se faga real, vivir aquí vai ser un exercicio de sadomasoquismo cruel...non quero marchar do país, non teño forza para facer que as cousas cambien....pero a verdade é que españa foi e segue a ser surrealismo en estado puro...educación, valores, humildade, convivencia, responsabilidade, respeto,seriedade.....unha andoriña non fai verán...esto ten moi mala pinta...a maior parte da poboación española actual vive por e para o conflicto e van de festas a santos, pasando por enterros, misas e cabodanos coma polos sen cabeza...de momento reposo, que o paciente lea un libro ao mes, e nada de misa, nin festas...se non responde ao tratamento, nun último intento desesperado de salvación: referendum para cambiarlle o nome ao país e poñerlle: Uruguayy,Suizaa ou Irlandaa...A verdade hai que lembrala sempre...Saudos.Por R.S. Lago.

xoves, 18 de outubro de 2018

Mega política y sueños...

Resultado de imaxes para primera constitucion universal



      MEGA POLÍTICA Y SUEÑOS…
                            I
HISTORIA:
La ONU, es la mayor organización existente en el planeta azul. Es una asociación global que facilita la cooperación en asuntos como: El derecho internacional, la paz y la seguridad internacional, el desarrollo económico y social, los asuntos humanitarios y los derechos humanos.
Fue fundada, en San Francisco: Estados Unidos de Norteamérica, el 24 de octubre de 1945, por lo que está a punto de cumplir 73 años de edad, fuentes clásicas hablan que el triunfo biológico se produce en los humanos a los 74 años…bien; nace o se funda a partir de la firma de la Carta de las Naciones Unidas, al finalizar la segunda guerra mundial, por parte de 51 países. Su actual secretario general es el portugués Antonio Guterres.
En el año 2017 la ONU constaba de 193 estados de pleno derecho.
Sus idiomas oficiales por orden alfabético son: Árabe, chino mandarín, español, francés, inglés y ruso.
DEBATE:
Algunos quieren que la ONU desempeñe un papel más grande y eficaz en los asuntos mundiales, mientras otros desean que su papel se reduzca al trabajo humanitario.
Jacques Fomerand afirma que la división más duradera en el interior de la ONU es: LA DIVISIÓN NORTE-SUR. Naciones ricas del norte y naciones pobres del sur. En este punto sería interesante leer: ”El espíritu de las leyes” del francés Montesquieu…
El presidente francés: François Hollande declaró en el 2012: “…Francia quiere que las Naciones Unidas o lo que lo mismo la ONU, sean el centro de la gobernanza mundial”
Se acusa a la ONU de ineficiencia burocrática, desperdicio y corrupción.
Otra fuente de críticas y debates es el poder de veto de los cinco miembros permanente del consejo de seguridad.
Se critica el poder limitado de la Asamblea General y el hecho de que las labores del Secretario General no estén bien definidas.
A pesar de todo en el año 2001 la ONU recibió el premio nobel de la Paz.
                                               II
En una página de Twitter, que es la que inspira este artículo, con 42.841 seguidores aparece José Antonio @Jasava7, con residencia en Barcelona y Ámsterdam. En la foto de fondo de su página dice: “Primera Constitución Universal. Petición a la ONU “Referéndum Constitucional Global”. En lo que debiera ser la foto de presentación del titular de la cuenta se lee en inglés, aquí traducido:” Primera Constitución Universal. Referéndum Constitucional Mundial” www.constitucionuniversal.com.
Obra también en mi poder la referida propuesta de la primera constitución universal en 7 páginas de Pdf, la cual consta de: Un preámbulo,10 apartados sobre estructuras políticas e institucionales, 10 apartados sobre estructuras económicas y sociales, 4 apartados de consideraciones generales, y 2 apartados sobre la Misión y visión de la propuesta. Lo bueno si breve dos veces bueno…En los últimos renglones de la propuesta se lee: “Esta asamblea constituyente acordará en definitiva, el día y la hora en el que tendrá lugar la transformación, pacífica y ordenada, desde el actual al mundo nuevo como se detalla en este escrito”.
Desde hace algunos meses, vengo apoyando públicamente este proyecto, causa, sueño, de José Antonio @Jasava7 con frases como: ”Un planeta una constitución, una idea feliz, una buena idea, la mejor idea de estos tiempos etc.” Y bien, a la hora de escribir esta líneas me reafirmo en lo dicho y seguiré apoyando este mega sueño. Me consta que José Antonio le dedica todo su tiempo y más, que viaja para dar a conocer su impulso, que cree en su propuesta, que incluso concede menciones honoríficas a quienes más lo apoyan…a veces, es cierto que me sorprende con opiniones sobre la política española que no comparto…pero en líneas generales su esfuerzo merece mi respecto y digan lo que digan sensateces inconducentes, la culminación de esta propuesta u otra semejante es, a mi juicio, el fin lógico de la ONU: Un gobierno mundial único y definitivo, o subsidiariamente un federalismo mundial unionista…
Si no fuera, porque me quitaría mucho tiempo para poder escribir, me auto propondría como tercer vicepresidente para asuntos intergalácticos de ese primer gobierno mundial y albergaría la esperanza, en mi fuero interno, de darles la bienvenida en nombre de la humanidad, a otros seres inteligentes y tecnológicos, que debe haber por ahí arriba con problemas parecidos a los nuestros….Jueves 18 de Octubre del año 2018.Por R.S. Lago.    


  



xoves, 11 de outubro de 2018

No ventre do labirinto rural

Resultado de imaxes para laberinto



                NO VENTRE DO LABIRINTO RURAL
No dourado outono, época da caída da folla para árbores de vexetalidade caduca,tamén morren moitas persoas maiores.Non sei si efectivamente hai unha relación directa, pero a coincidencia, polo menos entre nós: franxa translitoral das rías de Pontevedra e Arousa , está aí palpable e notoria para calquera observador atento á realidade na que mora.Refrán:”Os novos morren, pero os vellos non queda un”.
Como consecuencia da ratio favorable aos decesos fronte aos natalicios a Galicia rural vai quedando sen xente.En todas as aldeas que coñezo hai un ou varios casarellos en ruínas.Lamentablemente, parte da xuventude segue emigrando a Suíza , Alemaña ou Inglaterra, ademais da emigración interior a Madrid, Vascongadas e Barcelona, ante a falta de traballos dignos, por culpa da inexistencia dun tecido económico social forte que lles permita saír adiante con éxito.Debilidade estrutural que ten as súas raíces nos anos oitenta e incluso antes, á que non se soubo, non se quixo ou non se puido dar solución dende o goberno central, nin o autonómico.
Aquí no rural que habito, pasamos dunha economía de subsistencia escrava e precaria, a unha economía subsidiada e subvencionada, combinada con restos de economía de subsistencia, ata o recente afloramento dos polígonos industriais e os tan etéreos como mediáticos viveiros de empresas...
¿Qué vai pasar? Nada. Pronto, por exemplo, as poucas veigas de millo que aínda se botan arredor do camiño portugués a Compostela 80.000 peregrinos por ano, quedarán a silvas e a toxos; o espectáculo para os camiñantes vai ser triste.
Dun plumazo e por decreto acabouse aquí co viño catalán branco , co híbrido tinto e co caíño, coa posibilidade de ter vacas de leite etc. Resultado, a xente humilde e traballadora aínda que cala, está defraudada.
Mentres tanto, as drogas naturais e de deseño, os clubs de chicas,un sen número de xogos de azar, as apostas online, as máquinas comecartos, os estancos, e os bares con altares cheos de bebidas alcólicas están aí omnipresentes cos seus letreiros rechamantes de neon, sinalando a ruta da vida mol e disipada...no outro prato desta delirante balanza están a cartilla do paro, os informes psiquiátricos sobre a saúde mental da poboación, a Risga, os contratos escravistas e precarios, es os bancos públicos de sentarse ao sol...certo que noutros países subdesenvolvidos as cousas son infinitamente peores; pero está claro que aquí aínda hai moito que mellorar...
Darlle as costas ao rural é camiñar en dirección contraria á vida real.
Ao marxe da mobilidade laboral, permitir que a xuventude siga abandonando a súa comunidade para venderse ao mellor comprador europeo, tripa na moral dos aquí presentes, entre outros estragos éticos.
Un par de datos: 500.000 galegos en risco de exclusión social por falta de liquidez e 270.000 emigrantes en busca do dourado; lembro un vello refrán:”As Américas van os homes a gañar e as Américas aquí as teñen si quixesen traballar”
¡A min todo isto preocúpame dende sempre e ao que non lle preocupe mal vieiro leva!
Sigan pois distraéndose os xoves pola noite con Roberto Vilar e asociados, polo menos isto non ten grandes efectos secundarios; porque claro , xa se sabe, o de ler libros agora non os le ninguén...e así nós vai... Por Sindito de Amelia ou R.S.Lago.  
        

  

Escrito para presentar diante de Xunta de montes en man común da Portela , unha vez que firmen os veciños...

  Á XUNTA DE MONTES EN MAN COMÚN DA PORTELA Rudesindo Lago Taboada con DNI Nº 35287598D en nome propio, previa autorización da súa nai a com...