luns, 2 de decembro de 2019

FOLLA DE HERBA



Cada vez son máis pequeno, máis pequeno
coma unha folla de herba incontable
e pésame a cabeza, e teño sono narcoléptico
sóñote comigo pero ti estás nunha selva de edificios
todos che bican os pés coma a unha princesa
eu nin sequera me atrevo a poñerme de xeonllos
diane dunha vella foto túa:ameite,ámote e amareite sempre
pero claro son pequeno,pequeno, son unha incontable folla de herba
e desaparezo evaporándome na inmensidade coma sempre...
                                              Por R.S. Lago.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Poema contra el imperialismo yanqui

  TRES DE LA MADRUGADA ROTAS EN BOGOTÁ SANGRIENTAS del infausto día tres de enero del año dos mil veintiséis del gran zanahorio republ...