RAPSODIA EXISTENCIAL EN TRES MOVEMENTOS.

RAPSODIA EXISTENCIAL EN TRES MOVEMENTOS

1.-NOSCE TE IPSUM… Coñécete a ti mesmo.

Profunda no que es...non te quedes na superficie delimitada por un nome, dous apelidos e o número da túa carta de identidade.Trata de investigarte, baralla posibilidades, escoita en silencio os teus pensamentos máis auténticos e profundos.¿Es só un disipador de enerxía? ou es algo máis...É imposible coñecerse a un mesmo de maneira definitiva e rotunda.Por moi en latín que estea o aserto o mellor que podes facer e ignoralo. Só o tempo basta para derribar certezas.Mentres andas vivo estás no churro cambiante do tempo que trae engadidas novas situacións futuras que agora non están, pero que estarán...coñecerse a un mesmo é unha tarefa denodada e xigante que case nunca ten éxito.Confórmate pois con seguir adiante como ata agora e saberaste a groso modo ou a ollo de bo cubeiro; pero aínda así non tires a toalla nunca...

2.-VINCE TE IPSUM...Véncete a ti mesmo.

Véncete a ti mesmo, ponte límites, non deixes que o orangután no que probablemente te estruturas se descontrole e faga barbaridades.Es un ser educado, civilizado, doméstico, tes uns deberes e uns dereitos socio constitucionais, non podes facer o que che da a gaña case nunca. As pulsións interiores deben ser sometidas ás leis e ao ben común.Adáptate, interioriza a democracia, non perdas nun minuto, toda a traxectoria dunha vida adecuada ás normas, modas e usos sociais.Véncete na agresividade, no sexo, no egoísmo.Controla os teus instintos básicos.Véncete, apisóate, deconstruite pero non saques os pés do testo porque chos cencenan axiña.Confórmate, obedece, cumpre coas túas obrigas e vive a morna mansura dos castrados...non estragues nun momento de loucura a túa plácida vida de burgués ben regalado e satisfeito...

3.-VIVE TIBI IPSUM...Vive para ti mesmo.

Aínda que cos condicionamentos anteriores: ¡Vive para ti mesmo!, posiblemente sexa esta a guinda do pastel existencial, a invitación a sentirse vivo e superar desta maneira os asertos anteriores.Eu engadiría: “Vive e deixa vivir”, pero vive no gume do coitelo e na palma da man da voluptuosidade...ánimo...ás veces todo é tan simple coma as elementais matemáticas que gobernan o universo.

Luns 24 de setembro do ano 2018.-Por R.S. Lago.