sábado, 4 de xaneiro de 2025

Ándeme yo caliente/ Y ríase la gente. Un buen poema de don Luís de Góngora y Argote. Córdoba 1561-1627.

 




Ándeme yo caliente
Y ríase la gente.
Traten otros del gobierno
Del mundo y sus monarquías,
Mientras gobiernan mis días
Mantequillas y pan tierno,
Y las mañanas de invierno
Naranjada y aguardiente,
Y ríase la gente.

Coma en dorada vajilla
El príncipe mil cuidados,
Cómo píldoras dorados;
Que yo en mi pobre mesilla
Quiero más una morcilla
Que en el asador reviente,
Y ríase la gente.

Cuando cubra las montañas
De blanca nieve el enero,
Tenga yo lleno el brasero
De bellotas y castañas,
Y quien las dulces patrañas
Del Rey que rabió me cuente,
Y ríase la gente.

Busque muy en hora buena
El mercader nuevos soles;
Yo conchas y caracoles
Entre la menuda arena,
Escuchando a Filomena
Sobre el chopo de la fuente,
Y ríase la gente.

Pase a media noche el mar,
Y arda en amorosa llama
Leandro por ver a su Dama;
Que yo más quiero pasar
Del golfo de mi lagar
La blanca o roja corriente,
Y ríase la gente.

Pues Amor es tan cruel,
Que de Píramo y su amada
Hace tálamo una espada,
Do se junten ella y él,
Sea mi Tisbe un pastel,
Y la espada sea mi diente,
Y ríase la gente

xoves, 2 de xaneiro de 2025

Prendimiento de Antoñito el Camborio en el camino de Sevilla. Romancero Gitano. Federico García Lorca

 





PRENDIMIENTO DE ANTOÑITO EL CAMBORIO
Antonio Torres Heredia,
hijo y nieto de Camborios,
con una vara de mimbre
va a Sevilla a ver los toros.
Moreno de verde luna
anda despacio y garboso.
Sus empavonados bucles
le brillan entre los ojos.
A la mitad del camino
cortó limones redondos,
y los fue tirando al agua
hasta que la puso de oro.
Y a la mitad del camino,
bajo las ramas de un olmo,
guardia civil caminera

lo llevó codo con codo.


El día se va despacio,
la tarde colgada a un hombro,
dando una larga torera
sobre el mar y los arroyos.
Las aceitunas aguardan
la noche de Capricornio,
y una corta brisa, ecuestre,
salta los montes de plomo.
Antonio Torres Heredia,
hijo y nieto de Camborios,
viene sin vara de mimbre

entre los cinco tricornios.


Antonio, ¿quién eres tú?
Si te llamaras Camborio,
hubieras hecho una fuente
de sangre con cinco chorros.
Ni tú eres hijo de nadie,
ni legítimo Camborio.
¡Se acabaron los gitanos
que iban por el monte solos!
Están los viejos cuchillos

tiritando bajo el polvo.


A las nueve de la noche

lo llevan al calabozo,

mientras los guardias civiles

beben limonada todos.

Y a las nueve de la noche

le cierran el calabozo,

mientras el cielo reluce

como la grupa de un potro.

Federico García Lorca. Romancero Gitano

sábado, 23 de novembro de 2024

Galiza Nación histórica dentro do Reino de España...



Para min o estado das autonomías está obsoleto; precisase considerar as tres nacionalidades históricas Cataluña, Euskadi e Galiza como tres nacións diferenciadas dentro do Reino Unido de España; algo moi semellante ao  que sucede no Reino Unido das illas do Atlántico norte, constituídas por : Escocia, Gales, Irlanda do Norte e Inglaterra, aquí, insisto, compre facer o mesmo para alcanzar unha conformidade territorial final e xusta que acabe cos problemas nacionalistas e nos permita ocuparnos do prezo do pan, da ecoloxía, das leis do mercado de traballo e da cultura tan necesaria para ser un pobo san e forte. Claro que isto é competencia do pobo e os seus políticos...as opinións coma a miña, a maioría das veces, só serven para animar unha sobremesa entre amigos e non sempre, porque de política e relixión nunca é moi convinte falar para non enfadarse...S.23/11/2024.                                                


  


 

Escrito para presentar diante de Xunta de montes en man común da Portela , unha vez que firmen os veciños...

  Á XUNTA DE MONTES EN MAN COMÚN DA PORTELA Rudesindo Lago Taboada con DNI Nº 35287598D en nome propio, previa autorización da súa nai a com...